Basis waren de wijnen van mijn vrienden uit Frankrijk, o.a. Pascal Pibaleau. In de loop der jaren is dit aangevuld met wijnen uit Chili waar “Çharly” Villard de mooiste wijnen maakt in de Casablanca Valley. Fred Viljoen uit Zuid-Afrika en vriend Chester Osborne van d'Árenberg Wines . Andere aanwinsten zijn de wijnen van Telmo Rodriguez en Fratelli Cigliuti.
Wijnmakers
PICO MACCARIO
|
GINO FASOLI
|
Pascal Pibaleau
|
Telmo Rodriguez
|
Azienda Agricola
Cigliuti |
Domaine Isabella & Denis Pommier
DOMAINE EVE & MICHEL REY |
VILLARD |
Eric Morgat
| viljoensdrift
| Jacquart
| Bishop's Leap
| Saint Clair
|
Azienda Agricola
Bruna Grimaldi |
Azienda Agricola Fosso Corno
|
De lekkere Barbera om
dagelijks te drinken. De Lavignone van Pico Maccario krijgt
al jaren lovende kritieken. Het is een traditionele wijn uit
Piëmonte zoals ook weer het jaar 2009 laat zien.
Wanneer halverwege de jaren 90 Pico en Vitaliano Maccario,
allebei begin 20 en nog onwetend over de enologie, de
wijngaarden in handen krijgen die ze geërfd hebben van hun
opa Carlo, was de Barbera al een rode wijn die veel
geproduceerd werd in het gebied van Asti en Monferrato. Een
wijn die begonnen was met het afwerpen van zijn boerse imago
om zich wat eleganter en verfijnder te presenteren in
winkels en op tafel. De twee broers uit Mombaruzzo, een
klein dorp tussen de provincies Asti en Alessandria. De
broers dachten er eerst aan om andersoortige druiven te
planten om zo niet meteen in een zware en complexe
competitiestrijd terecht te komen maar later, zich bewust
van hun onervarenheid op het gebied van de materie besloten
ze om te beginnen experimenteren en produceren met wat ze al
in huis hadden en ervaring op te doen met een druif die al
perfect in evenwicht was met zijn omgeving: de aarde die
achtergelaten is door eeuwen oude rivieren die er eerst
stroomden, zachte glooiingen die zich hebben gericht op het
westen en daardoor de hele dag door de zon gekoesterd worden
en zachte briesjes die worden aangevoerd vanuit de Ligurische Appenijnen. Ze zijn de meest solide wijngaard
ingegaan, die nu 40 jaar oud is, en hebben de meest
veelbelovende Barbera druiven geplukt en er op een zeer
simpele manier hun eerste wijn van gemaakt in 1996, de
Lavignone, genoemd naar het huisje dat te vinden is midden
tussen deze eerstgenoemde wijnranken. In totaal 5.000
flessen die gezien de concurrentie niet gemakkelijk te
verkopen waren. Wie wilde er immers een Barbera kopen van 2
onervaren jonge wijnmakers? Allemaal waar, maar
tegelijkertijd waren het ook 2 doorzetters die niet alleen
naar vandaag maar ook naar morgen en overmorgen keken.
|
|
|
|
|
Een
immer groeiende produktie
Vandaag de dag bestaat de productie van Lavignone uit
200.000 flessen nog altijd gemaakt van de druiven uit
diezelfde wijngaard en de Barbera blijft nog altijd heer en
meester van de wijngaarden, hij beslaat 50 hectare van de 70
die het landgoed rijk is, gemaakt van druiven die komen van
perfect gelinieerde wijnranken die eruit zien alsof ze
geplant zijn door een professionele tuinier. Na de pluk
worden de druiven op een delicate manier geperst en in inox
gegist voor ongeveer een twaalftal dagen. Het hele proces
neemt ongeveer 6 a 7 maanden in beslag waarna de wijn nog
ongeveer 3 a 4 maanden in de fles wordt nagerijpt alvorens
het magazijn te verlaten en zijn weg naar de consument te
vinden. Deze weg leidt vooral naar het buitenland waar
ongeveer 80% van de 550.000 flessen verkocht wordt.
De Lavignone DOCG 2009 is ook gemakkelijk te vinden in wijnhandels en in restaurants die goede jonge fruitige
wijnen weten te waarderen, het is een gemakkelijk te
combineren en te drinken wijn. Voor wie geïnteresseerd is in
wat meer gestructureerde wijnen kan ook terecht bij Pico
Maccario, ze hebben ook andere Barbera’s in het assortiment
zoals bv. Tre Roveri of Cantamerli, die allebei langer
gerijpt zijn op eikenhouten vaten. Maar onze experts hebben
de meest toegankelijke voor u geselecteerd, welke ook het
symbool is voor het bedrijf en het gebied vertegenwoordigt
en bovenal omdat het een wijn is voor elke dag en te vinden
is voor minder dan 9 Euro.
Een
simpele maar zeer gewaardeerde wijn
De Lavignone 2009 heeft een mooie intense robijnrode kleur
met paarse kleuraccenten en een geur die doet denken aan
bramen, frambozen, de geur van pas gemaaid gras, drop en
viooltjes. In de mond doet ie warm aan met dank aan het
alcoholpercentage en wordt daarna gevolgd door een frisheid
die de mond in perfecte harmonie achterlaat met een nasmaak
van bosvruchten en viooltjes. Een typische Barbera met zeer
gewaardeerde karakteristieken zoals; aroma,
alcoholpercentage en een lange en persistente afdronk. Een
van onze experts, die voor de Barbera in het algemeen een
passie heeft, heeft de wijn na deze wijnproeverij thuis ook
nog eens geproefd en heeft er aan toe te voegen dat hij ook
perfect combineert met koude vleeswaren en
varkensvlees. Daarbij werd er nog voor zijn collega’s
toegevoegd dat wanneer een van hen een dezer dagen in de
buurt van Mombaruzzo zou zijn ze het zeker moesten laten
weten....... “Over het algemeen is het een wijn die zowel in
Italië als in het buitenland zijn fans heeft. Het is een
wijn die je, volgens Vitaliano Maccario, wanneer je hebt
gedronken een lange tijd trouw blijft, er zijn
wijnhandelaren en cliënten die de wijn al jaren kopen en elk
jaar krijgen we al bestellingen binnen voor het wijnjaar dat
nog niet eens uitgebracht is. Trouwe klanten die het waard
zijn dat er gewerkt wordt aan goede druiven zodat die een
goede wijn voortbrengen en dat is terug te zien in het werk
dat dagelijks verzet wordt in onze wijnkelders”. En het
resultaat moge duidelijk zijn. Kijk maar naar de wijn in het
glas, het is onmogelijk om dit niet te waarderen.
Het bedrijf
Pico Maccario bevindt zich langs de straat naar Mombaruzzo
een dorpje dat gemakkelijk te bereiken is zowel via de
snelweg Alessandria-Genua als de snelweg Turijn-Piacenza.
Het bedrijf is opgericht in 1995 door Pico en Vitaliano
Maccario en is geheel in overstemming met de omgeving
gerestaureerd in 2003. Zowel het bedrijf als de machines
zijn van de laatste technologie voorzien om zo snel en
efficiënt de 70 hectare druivenranken rondom het bedrijf te
bewerken . Aan het begin van elke rij ranken staan rode
rozen en deze zijn het symbool geworden van het bedrijf,
behalve dat ze mooi om te zien zijn hebben ze ook een
functie. Vele bezoekers van uit zowel binnen- als buitenland
stoppen hier om te kijken waar deze mooie Barbera
geproduceerd wordt en om even door de wijngaarden met zijn
prachtige rozen te lopen. Als u meer wilt weten kunt u een
kijkje nemen op
www.picomaccario.com of contact opnemen met:
00 39 0141 775814.
Hier vind je ook een leuk filmpje, waarin mijn vriend Vitaliano uitbundig over zijn wijn verteld en ook de cave laat zien. http://www.youtube.com/watch?v=Oyxyb8LaD5U&feature=youtu.be
In 1925 was grootvader Amadio pionier van het wijnbedrijf Fasoli. Hij was het die de wijnstokken aanplantte en hier zelf goede kwaliteit wijn van maakte. Destijds verkocht hij dit aan de beste eetgelegenheden in steden als Verona, Vicenza en Padova. Hij vervoerde dit in kleine houten vaten per paard en wagen. Zoon Gino and broer Gigi bouwen voort op hun vaders kennis en ervaring en zetten de goede reputatie voort. In 1980 is de familie Fasoli begonnen met biologische wijnbouw en sinds 1984 zijn alle wijngaarden biologisch, welke in 1990 officieel biologisch gecertificeerd zijn.
 |
 |
 |
 |
Het plaatsje Azay-le-Rideau ligt in het dal van de rivier de Loire, net naast de bekende stad Tours. Het plaatsje wordt jaarlijks bezocht door miljoenen toeristen, die vooral komen voor het prachtige kasteel, dat ook wel ‘de koningin der Franse kastelen’ wordt genoemd. Als je die stromen toeristen ziet, zou je denken dat de plaatselijke wijn ook beroemd zou moeten zijn, maar niets is minder waar. Hier in Azay wonen slechts eenvoudige en kleine wijnboeren, waarvan de meeste niet eens van wijn alleen kunnen leven en daarom ook maïs en tarwe verbouwen of ze hebben boomgaarden met appels en peren. Deze gewone wijnboeren hebben echter wel een “hart” voor wijn en dat merk je ook aan de wijn. Afhankelijk van het jaar maken ze karaktervolle wijnen, waar niet mee geknoeid is!
Pascal heeft het bedrijf van zijn vader overgenomen en die weer van zijn vader enz…., maar Pascal studeerde aan de Universiteit voor wijnbouw en leerde daar wat moderne methoden die hij al snel ging gebruiken op het bedrijf van zijn vader. Tegenwoordig is hij de baas en sinds hij zo vooruitstrevend bezig is, wint hij met zijn wijnen overal gouden medailles en andere eervolle vermeldingen.
 |
 |
 |
 |
Hij maakt verschillende soorten wijnen, gemaakt van de hier
voorkomende druivensoorten, Cabernet-franc, Gamay, Grolleau,
Chenin-blanc en Sauvignon.
De Azay le Rideau Blanc Sec wordt gemaakt van de
Chenin-blanc. Een wijn die in zijn jeugd wat stormachtig en
hard overkomt met flink wat zuren, maar met de jaren rijper
wordt en uitgroeit tot een waarlijk heerlijke wijn. Lekker
bij gerechten met geitenkaas en bij stevige visgerechten. De
Azay-le-Rideau Rosé (van de Grolleau) is vlezig en fruitig
tegelijk, een mooie combinatie en dat doet hem uitstekend
combineren met zalmgerechten en Carpaccio. Voor meer info
www.vinspibaleau.com
Rober Parker (Wine advocate) noemt hem de ‘most briljant winemaker of Spain’, Jancis Robinsons heeft het over de ‘floppy-haired dryving winemaker of pain’, Lettie Teage vindt dat hij op Davy Jones van de Monkees lijkt, maar dat hij onder zijn fans meer wijnliefhebbers heeft dan verliefde bakvissen, we hebben het over Telmo Rodriguez, een fenomeen. Telmo komt uit de Rioja, waar zijn familie het Rioja-huis bezit. Na zijn studie op de wijnuniversiteit van Bordeaux, liep hij met zijn maatje Pablo Eguzkiza stage bij o.a. Chateau Petrus, Cos dÉstournel en bij de beroemde Gerard Chave in de Rhône. Zoals je ziet, een bijzondere opleiding. Telmo’s ster begon zo’n tien jaar geleden te rijzen, toen hij nog bij zijn vader wijnmaker was in de Rioja. In die tijd veranderde hij al het een en ander. Zo verdwenen de lange rijpingsperioden in oude vaten en ging hij Frans eiken gebruiken, om de wijnen wat pit en finesse mee te geven. Hij gaf de Tempranillodruif zijn fruit en frisheid terug!
 |
 |
 |
 |
Hij besloot de ouderlijke bodega te verlaten. Hij bleef toch gefrustreerd, vanwege de beperkte mogelijkheden in de Rioja, want hij wilde meer. Samen met zijn maatje Pablo besloot hij het wijde Spanje in te trekken, om te kijken wat hij met zijn visie op wijn maken kon bereiken. Zijn eerste wijn was de $8 Grenache uit Navarra, een groot succes! Inmiddels heeft hij in heel Spanje en zelfs in Portugal projecten lopen. Zijn geloof in traditionele druivensoorten, die passen bij de streek en de bodem is de belangrijkste drijfveer in zijn werk.
Telmo is onze grote trots: wijnen met veel expressie, jong drinkbaar, prachtig fruit, niet te veel hout en concurrerend in alle prijsklassen! Dat alles ook nog in flessen met een zeer moderne en luxe uitstraling. Meer hoeven we van dit ‘geweten van de Spaanse wijnmakers’ niet te melden: de wijnen spreken voor zich en de lijst met internationale erkenningen is veel te lang.
De Azienda bevindt zich op de glooiende heuvels van Serraboella. Al vier generaties worden hier druiven verbouwd. Pas in 1964 begon Renato zelf de druiven te gebruiken om er wijn van te maken. Naast druiven worden er op 2 ha ook hazelnoten verbouwd. De overige 6 ha is beplant met druivensoorten als Barbera, Nebbiolo en Dolcetto. In het zuidwesten vind je hier kalksteen (Dolcetto en Nebbiolo, in het zuidoosten veel klei in de bodem (Barbera). Alle behandelingen in de wijngaard worden uitgevoerd met natuurlijke producten. Het uitdunnen van de druiven en de het oogsten gebeuren hier allemaal handmatig.
 |
 |
 |
 |
De vinificatie en vergisting zijn traditioneel, maar met gebruik
van RVS vaten. De rijping vindt plaats in grote eikenhouten
vaten van Slavonisch eiken, die al flink oud zijn en dus enkel
als rijpingsplaats dienen en niet voor het toevoegen van smaak.
De laatste jaren worden er echter ook voor sommige wijnen franse
eikenhouten Barriques gebruikt. Renato maakt wijn samen met zijn
dochters Claudia en Silvia.
Flessen productie: 30.000
Bebouwde oppervlakte (ha): 6,5 Ha
Domaine Isabella & Denis Pommier
In het gehucht Poincy, naast het dorp Chablis bezitten Denis en
Isabella ruim 11 hectare wijngaard. In 1990 zijn ze gestart met
2 hectare. Hun grenzeloze geestdrift heeft er voor gezorgd dat
ze zo snel zijn gegroeid. Basis in hun proces is de wijngaard en
met name de bodem, het “terroir”. Hun wijnen zijn
mineraalachtig, het gevolg van merendeels oude wijnstokken in
kleine wijngaarden op de heuvels rond Chablis. De selectie van
de Chardonnay druif vindt al in de wijngaard plaats.
|
|
|
|
|
Hier wordt al beslist welke druiven moeten worden gebruikt voor
de betere wijnen. Denis en Isabella vermijden liefst het gebruik
van nieuw eikenhout, omdat dat de fraicheur en elegance van de
wijnen wegneemt. Dit alles is niet geheim gebleven en naast
lokale roem, hebben ze inmiddels ook de rest van de wereld
veroverd gezien de commentaren in internationale tijdschriften
en prijzen op internationale concoursen. Ze maken meerder
soorten Chablis, maar ik voer slechts 4 soorten.
Voor verdere info
:
www.denis-pommier.com
Alleen voor de natuur zou je Vergisson al willen bezoeken. In dit gehucht wonen Eve en Michel Rey en samen bezitten ze hier 4,5 hectaren wijngaarden. Deze wijngaarden liggen zo’n beetje ingeklemd tussen twee gigantische rotspartijen (Roche de Vergisson en de bekende Roche de Solutré). Eve stamt uit een oud wijnmakersgeslacht in Julienas, waar ze ook nog 1 hectare bezitten. Ze doet alles samen met haar man Michel, die het vak leerde van zijn schoonvader (daar heb je wat aan! Zo’n schoonvader!!)
 |
|
|
|
Vergisson is een van de 4 gemeenten die de appellatie Pouilly Fuissé mogen voeren. Druivensoort is vanzelfsprekend Chardonnay. Van de 4,5 ha in Vergisson valt 3,5 ha onder Pouilly-Fuissé en 0,84 ha onder St. Veran. Eve en Michel maken van elke wijngaard een aparte wijn, omdat zij het belang van de invloed van terroir inzien. Het kost wel wat extra moeite, maar dat loont zeker!!!!
Thierry Villard
Thierry is geboren in Parijs, franser kan het bijna niet. In
zijn jeugd kreeg hij wijn met de paplepel ingegoten, want zijn
vader was wijnmakelaar. Op 22 jarige leeftijd maakte hij met
vakantie kennis met de schoonheid van Chili. Naast het prachtige
landschap van bergen en meren ontdekte hij ook een andere
schoonheid, zijn latere echtgenote Pauline. Ook maakte hij
kennis met de verschillende mogelijkheden voor wijnbouw, die
toen nog niet echt waren ontdekt. En hoewel zijn vrouw uit een
wijnproducerende familie kwam, zag Thierry toch geen reden met
Pauline in Chili te blijven. In die jaren was de politieke en
economische toestand erg fragiel. Ze besloten naar Frankrijk te
gaan, maar als je gewend bent aan een land als Chili, is het
moeilijk aarden in Frankrijk. Een van zijn zwagers, een
vinoloog, woonde al in Australië en Thierry besloot daarheen te
verkassen. Hij woonde en werkte daar 16 jaar bij een van de
grootste wineries.
|
|
|
|
|
Tijdens de vakanties naar Chili in de 70er en 80er jaren
verkende hij de mogelijkheden voor het stichten van een eigen
wijnbedrijf. Steeds meer kreeg hij het gevoel dat zijn toekomst
in dit Zuid-Amerikaanse land lag. In 1988 was hij ervan
overtuigd dat het economisch en politiek gezien steeds beter
ging en in Europa werd Chili als Nieuwe Wereld wijnproducent met
open armen ontvangen.
Hij besloot in 1989 met het inmiddels gegroeide gezin (2 zoons)
naar Chili te verhuizen en zijn geregelde leven in Australië
vaarwel te zeggen voor een nieuwe uitdaging in zijn leven. In
1989 werd Villard Estate gesticht en in het begin kocht hij bij
van tevoren uitgezochte druiventelers de kwaliteitsdruiven die
hij dacht nodig te hebben voor het maken van goede wijn. Voor de
productie zelf maakte hij in het begin gebruik van de capaciteit
van de grootste en modernste wijnfabriek van Chili. Ondertussen
ging hij uitgebreid op zoek naar locaties voor een eigen
wijngaard. Thierry’s belangrijkste doel was het maken van
eersteklas witte wijnen en een rode Pinot noir, die in die dagen
nog vrij onbekend was. In de Casablanca Valley vond hij alles
wat hij nodig had op het gebied van klimaat en bodem. In de
begin 90er jaren was hij bijna een pionier, omdat dit gebied
slechts een handjevol gebruikers had en nog niet ontdekt was. In
1992 plantte hij zijn eerste Sauvignon-blanc-, Chardonnay- en
Pinot noir druiven. In 1996 bouwde hij een kleine, maar uiterst
moderne winery en de oogst van 1997 was de eerste die hij zelf
kon verwerken.
Vandaag de dag is de winery gegroeid tot 23 hectaren, niet
groot, maar wel behorend tot de top van Chili. Dit komt vooral
door het fanatieke hobbyisme van Thierry, die niet
geïnteresseerd is in kwantiteit, maar in kwaliteit. Een
fanatieke en kundige kerel, die leeft met zijn wijn. Hij geeft
zijn wijn graag plaats in restaurants en wijnspeciaalzaken en
niet in grootdistributie.
D’Arenberg
D’Arenberg is in 1912 gesticht door Joseph Osborn (geen familie
van ..) en is momenteel uitgegroeid tot een van de beste
wineries van de wereld. De familie Osborn vestigde zich in de
heuvels ten noorden van Gloucester en Bellevue, de tegenwoordige
McLaren Vale. De wijngaarden waren in 1928 al uitgegroeid tot 78
hectaren! In dat jaar werd ook de nieuwe kelder in gebruik
genomen, daarvoor bracht men de druiven naar andere wineries om
wijn van te maken.
 |
 |
 |
 |
Het was Joseph’s zoon Frank die zijn dokterstudie afbrak om
wijnboer te worden. In 1943 kwam zijn zoon Francis (d’Arry) hem
helpen en die nam in 1957 het heft in handen. In de 60- en 70er
jaren grossierde d’Arry in talloze nationale en internationale
prijzen. Diens zoon, Chester, studeerde wijnkunde aan de
Roseworthy College. Chester liep daarna stage bij een aantal
bedrijven in Australië en Europa, om maar alles over wijnmaken
te weten te komen. Hij werd Chef wijnmaker in 1984 en direct
investeerde hij in nieuwe houten vaten, stalen tanks en de meest
moderne installaties.
In 1990 werd hij gekroond tot ‘Bushing King’ van de McLaren Vale
(beste tafelwijnmaker van de streek). 1n1999 werd hij gekozen
tot beste wijnmaker van Australië. Daarna volgden weer allerlei
andere onderscheidingen. De meest recente zijn de verkiezing
tijdens de internationale beurs van Californië tot beste winery
en ook in 2003 in Sydney gebeurde dit.
Domaine L'Enclos
Eric Morgat
Eén van de kleinste
wijndistricten van Anjou is het haast legendarische Savennières.
De wijngaarden zijn hier zo steil dat ze enkel met paarden te
bewerken zijn. De wijnen van Savennières zijn bijna zeldzaam en
dat komt omdat er rondom het dorp maar weinig grond geschikt is
voor de teelt van de Chenin-blanc, want het is de bodem die de
wijn zijn speciale karakter geeft.
De bodem
bestaat onder de dunne zandlaag uit keien en rotsen, waaronder
de hier zo belangrijke ‘vuursteen’. De druivensoort is
natuurlijk Chenin-blanc en Eric laat het onkruid tussen de
wijnranken gewoon groeien, omdat dat de gevreesde erosie moet
tegenhouden op de steile hellingen.
 |
 |
 |
 |
De oogst geschiedde in verschillende ‘tries’ en natuurlijk met
de hand. Na de pluk giste de wijn in nieuwe eikenhouten vaten.
De wijn rustte tot de zomer nog op zijn ‘lie’ en daarna volgde
filtering met eiwit. Het alcoholgehalte is 14%.
De opbrengst is klein en dat komt, omdat wettelijk slechts een rendement van 30 hl/ha mogelijk is. Het hier heersende microklimaat zorgt ervoor dat de druiven een optimale rijpheid krijgen. De meeste wijnen krijgen hun gisting in nieuwe eikenhouten vaten. Het resultaat is een goudgele wijn met veel bloemige geuren en een stevige smaak met veel mineralen. Eric Morgat, de zoon van Marc Morgat van Château du Breuil, is eigenaar van ruim 2,5 hectaren wijngaard. Totaal heeft men niet meer dan 80 hectaren met de appellation Savennières, verdeeld over ongeveer 20 producenten.
Het heeft even geduurd, maar nu begint het tot de wijnkenners door te dringen, dat Zuid-Afrika niet alleen uit Stellenbosch en Paarl bestaat. Al sinds de ontdekking van het prachtige wijnland De Kaap loopt iedereen netjes in een rij naar de gelouterde wijnbedrijven in de streek waar onze Hollandse voorvaderen ooit in 1654 de eerste wijnstruiken plaatsten. Dat er verderop ook nog wijn gemaakt werd, was van minder belang. Door de grote vraag naar Kaapse wijnen moest men wel uitwijken naar nieuwe gebieden en zo kwam men er achter dat bijvoorbeeld Robertson in het district Breederivier ontzettend geprofiteerd van een bijzondere bodem bestaande uit Kalksteen, voeg daarbij het goede klimaat en een goede irrigatie en het plaatje is compleet. Momenteel worden wijnen uit deze streek als de besten van Zuid-Afrika beoordeeld.
 |
 |
 |
 |
Fred Viljoen stamt uit een historische Kaapse wijnfamilie. Zijn
vader Bennie en broer Manie verkochten de druiven al jarenlang
aan de coöperatie in Ashton. Fred wilde echter meer en met de
ervaring en kennis die hij bij diverse bevriende wijnmakers had
opgedaan, besloot hij de naam Viljoensdrift nieuw leven in te
blazen. De beste druiven van de oogst 1998 gingen dit keer niet
naar de coöperatie, maar naar de eigen, 27 jaar oude,
vinificatiekelder. Het resultaat overtrof alle verwachtingen en
zette deze estate met zijn fantastische mogelijkheden in één
klap weer op de kaart.
De wijngaarden van Viljoensdrift zijn prachtig gelegen aan de
oevers van de Breede Rivier, de levensader van deze regio.
Momenteel is er ruim 60ha beplant met de traditionele
druivensoorten zoals Colombard, Chenin-blanc en Pinotage. Ook
kwalitatieve hoge soorten als Semillon, Cabernet-sauvignon en
Chardonnay gedijen hier uitstekend. Momenteel is hij begonnen
wijn te maken van 20ha nieuw aangeplante wijngaarden, beplant
met Shiraz en Merlot. Fred en Lindy Viljoen zijn bruisend bezig
en vooral de nieuwe lijn met de naam “River Grandeur” brengt
wijnen van grote klasse!!!!
Fred Viljoen geeft u de gelegenheid elke dag vanaf 10 uur zijn
wijnen te komen proeven. Ook kunt u een cruise maken op de
Breederivier. Dit gebeurt in een zelfgemaakte “cruiseboot” en op
zaterdag. Terwijl u geniet van de rijke flora en fauna langs
deze prachtige rivier kunt u kennismaken met zijn wijnen. Graag
van tevoren reserveren (023) 615-1901. Volwassenen betalen 20
rand en kinderen onder de 12 slechts 10 rand voor een tocht van
ruim een uur.
Jacquart - Champagne
Jacquart is een belangrijke champagne producent. Meer dan 600
boeren brengen er hun druiven heen en de wijngaarden strekken
zich uit over een oppervlakte van totaal 800 hectaren. Deze
wijngaarden zijn verdeeld over 130 verschillende gemeenten,
waarvan 22 Premier Cru’s en 10 Grand Cru’s. In de meer dan 20
meter diepe grotten liggen momenteel meer dan 40 miljoen flessen
te rijpen.
 |
 |
 |
 |
Jacquart Champagne behoort tot de zogenaamde a-groep, dus van de
beste kwaliteit. De Jacquart Champagnes worden vooral in
toprestaurants geschonken. Jacquart is huischampagne o.a. bij
Hotel de Paris in Monaco, the Ritz in Londen, het Bayerische Hof
Hotel in Munchen en de Auberge de l’Ill. In Nederland is het de
huischampagne van Waterland Estate, waarin de International
School of Butlers is gevestigd. Allemaal namen die aangeven hoe
de kwaliteit van Jacquart zo ongeveer moet zijn.
De basislijn is de Brut Mosaique, maar hun eigenlijke
huischampagne is de Blanc de Blancs 1996, gemaakt van 100%
chardonnaydruiven. De Brut Rosé Mosaique mag natuurlijk niet
ontbreken en het paradepaardje is de Brut de Nominée.
BISHOP'S Leap
De naam
Bishop's Leap is afgeleid van de naam van een klip, die weer
verband houdt met een mythe die onder de lokale bevolking wordt
verteld. Deze mythe is geboren tijdens de zogenaamde New Zealand
Wars die duurden van 1845 tot en met 1872. De New Zealand Wars
is een verzamelnaam voor diverse betreurenswaardige conflicten
tussen verschillende Maori-stammen onderling, machtsstrijd
tussen de leden van dezelfde stam en natuurlijk ook de Britse
troepen die de rechten van het Britse Rijk verdedigden. Naar
verluidt werd een bisschop in Marlborough opgejaagd door een
groep Maori-strijders tot hij aan de rand kwam van een steile
klip, uitkijkend over de Wairau River. Hij zag geen uitweg meer
en nam de sprong: Bishop’s Leap.
Saint Clair
Pioniers in Marlborough waren Neal en Judy Ibbotson, die in 1978
hun eerste wijngaard aanplantten. Lange tijd verkochten ze hun
druiven aan lokale wineries, maar stilaan ontstond de wens om
zelf wijn te maken. Als wijnmaker werd Kim Crawford
aangetrokken, één van de beste wijnmakers van Nieuw Zeeland. In
1994 verscheen de eerste “Saint Clair Estate” (genoemd naar de
familie Sinclair die het landgoed als eerste in bezit had) wijn
onder eigen label op de markt, met veel succes.
Vandaag de dag heeft Saint Clair Family Estate, zoals het nu
officieel heet (om duidelijk te maken dat het hier een
familiebedrijf betreft, met vader en moeder Ibbotson, hun twee
dochters Sarina en Julie, en zoon Tony), ruim 100 hectare
wijngaard in bezit. Ze produceren niet alleen Sauvignon Blanc,
kenmerkend voor Marlborough, maar een hele reeks van wijnen van
verschillende druivenrassen.
 |
 |
 |
 |
De wijnen worden geproduceerd in vier verschillende kwaliteiten,
aflopend in kwaliteit:
Reserve: dit zijn de zogenaamde "flagship wines", gemaakt van
het mooiste fruit dat van de wijngaarden komt. Hoe streng de
selectie is, mag blijken uit het feit dat van alle Sauvignon
Blanc die wordt geoogst, slechts 1 procent is bestemd voor de
Wairau Reserve Sauvignon Blanc.
Pioneer Block: zogenaamde "single vineyard wines", fruit dat
zich onderscheidt door een bepaald karakter, kenmerkend voor de
wijngaard waarvan het is geoogst. Ongeveer 2 procent van de
druiven wordt voor deze serie gebruikt. Saint Clair is misschien
wel een groot bedrijf, maar in de kelders staan talloze kleine
persen en tanks, die de wijnmakers in staat stellen het fruit
van individuele wijngaarden snel en effectief te vinifiëren, met
behoud van het eigen, unieke karakter. Zo kunnen ze elk jaar de
meest geslaagde wijnen individueel bottelen als "single vineyard"
en tegelijkertijd de mooiste wijnen selecteren voor de Wairau
Reserve.
Saint Clair Marlborough Varietals: nadat de selectie voor de
Wairau Reserve en de Pioneer Blocks heeft plaatsgevonden, is het
de beurt aan het hart van de reeks, de Saint Clair
Marlborough-reeks. Ongeveer 30 procent van het fruit wordt
gebruikt voor de productie hiervan.
De laatste reeks is de Vicar's Choice, een serie
prijsvriendelijke, makkelijk drinkbare wijnen. Hier wordt zo'n
25% van de oogst voor gebruikt. De rest van de oogst komt niet
onder het Saint Clair label op de markt.
Eén van de mensen van het eerste uur is wijnmaker Matt Thomson,
die nog steeds zeer nauw is betrokken bij de productie van wijn
voor Saint Clair. Hij heeft een onorthodoxe manier van werken:
als de oogst aanstaande is gaat hij druiven proeven in de
wijngaard. Hij let daarbij op veranderende smaak van de druiven,
die voor hem en ideale graadmeter zijn van de kwaliteit en de
rijpheid van de druiven. "Beter dan welke analyse ook," stelt
hij. Hij wist al vroeg dat hij wijnmaker wilde worden: op zijn
negentiende. Naast een studie biochemie aan de Universiteit van
Otago was hij lid van talrijke wijnproefclubs. "Vrijwel mijn
gehele besteedbare inkomen ging op aan wijn. Die ervaring was,
in combinatie met een wetenschappelijke opleiding, bruikbaarder
dan een officiële opleiding tot wijnmaker." Van hem komt ook het
idee van het plaatsen van kleine persen en tanks. "In een grote
pers begint het eerste sap al te oxyderen als je nog lang niet
klaar bent met het persen van je oogst. Zo verlies je frisheid
en zuiverheid. Kleinschalig werken is veel makkelijker als je zo
groot bent als wij!" Hij zegt het met een glimlach, maar het is
serieus bedoeld.
Saint Clair heeft wijngaarden in vijf verschillende districten
in Marlborough. Dit zijn Doctor’s Creek Vineyard, Awatere Valley
Vineyard, Rapaura Vineyard, Omaka Vineyard en Ben Morven. Saint
Clair Estate verkoopt nog steeds druiven aan lokale wineries,
maar alleen de druiven die ze zelf niet goed genoeg vinden. Van
de 100 hectare eigen wijngaard wordt nu een reeks wijnen gemaakt
die ook internationaal steeds meer bekendheid krijgt. De lawine
aan gouden medailles die het bedrijf inmiddels voor de wijnen
heeft verdiend, is niet te overzien. De Wairau Reserve Sauvignon
Blanc heeft negen jaar op rij (vanaf 2002) een gouden medaille
toegekend gekregen. Eén van de juryleden zei ooit, half
grappend: "Het zou mooi zijn als Saint Clair een keer níet zou
meedoen, dan kon iemand anders eens een medaille winnen." En
niet alleen voor Sauvignon Blanc, maar ook voor Chardonnay,
Merlot, Pinot Noir, Pinot Gris, Riesling en Gewurztraminer.
Matt Thomson is in 2008 benoemd tot New Zealand Winemaker of the
Year, en tot International White Winemaker of the Year. Dit
laatste werd hij in 2010 wéér! In dat jaar werd Saint Clair zelf
uitgeroepen tot Winery of the Year... Het credo "A growing
reputation" wordt méér dan waargemaakt.
Azienda Agricola Bruna Grimaldi
Bruna Grimaldi en haar man zijn eigenaar van het huis Grimaldi, dat vlak na de Tweede Wereldoorlog door haar grootvader werd opgericht. Hij begon met het vinifiëren van een klein deel van de druiven die hij in Grinzane Cavour produceerde. Nadat hij versterking had gekregen van Bruna’s vader werd de gehele oogst zelf gevinifiëerd. Onlangs traden Bruna en haar man, beiden oenologen, toe tot het bedrijf, dat in de tussentijd het wijngaardbezit had uitgebreid. Er zijn wijngaarden aangekocht in Diano d’Alba, Corneliano en Serralunga d’Alba.
 |
 |
 |
 |
Omdat ze er van overtuigd zijn dat de kwaliteit van een wijn
eerst en vooral in de wijngaard geboren wordt, is het oog voor
detail in de wijngaard enorm. Bovendien zijn er aanzienlijke
investeringen gedaan in de kelder, zowel voor de vinificatie als
voor de rijping op eikenhout.
Azienda Agricola Fosso Corno
Fosso Corno
is een bedrijf dat weliswaar jong is, maar barstensvol ambitie
zit. De wijngaard (30 hectare, gelegen op één heuvel) werd
gekocht in 2001. De hele wijngaard werd gerooid in 2002, om
vanaf 2003 gedeeltelijk te werden herplant. De laatste
herplanting vond plaats in 2005. Inmiddels is zo'n 20 hectare
weer productief. De aanplant is voornamelijk Montepulciano, het
traditionele druivenras voor de Abruzzen, maar er werden ook wat
internationale rassen aangeplant.
 |
 |
 |
 |
Maar daarmee is het werk nog niet klaar, vinden ze zelf. Fosso
Corno streeft er naar, de beste producent van de Abruzzen te
worden en is daarom constant bezig met experimenten die de
kwaliteit van de wijn verder moeten verbeteren. Dat begint in de
wijngaard, met het toepassen van de laatste viticulturele
ideeën, en het eindigt in de kelder, als de wijn wordt
gebotteld. Er wordt niets aan het toeval overgelaten.
Wie in de wijngaard staat, ziet aan de ene kant de Adriatische
Zee, en aan de andere kant dde Gran Sasso (letterlijk 'Grote
Steen'), met zijn ongeveer 3.000 meter de hoogste berg van de
Apennijnen.
Bodegas Monteviejo Valle de Uco – Mendoza
Catherine Péré-Vergé is een
ondernemende dame. Ze heeft haar geld verdiend in de
glasindustrie en investeert al enige tijd in wijndomeinen, die
ze tot grote hoogte opstuwt. Zo bezit ze drie wijnhuizen in
Pomerol, waaronder de beroemde Château La Violette en Château Le
Gay, extreem hoog gewaardeerd door onder andere Robert Parker,
kostbaar en zeer beperkt beschikbaar. Daarnaast heeft ze Bodegas
Monteviejo in Argentinië in eigendom en ten slotte bezit ze een
huis in Lalande de Pomerol. De wijnmaker is, ook in Argentinië,
de fameuze Michel Rolland.
De wijnen zijn zeer hoog gewaardeerd. Zo kreeg een eerdere
jaargang Festivo malbec al eens 91 punten van Parker en heeft
bijvoorbeeld de Lindaflor malbec 94 punten van Robert Parker.